Also liebe Leute! Alweer een tijdje geleden dat ik hier wat geschreven heb en dat valt te merken ook. Van alle kanten krijg ik de vraag of ik nog wel leef en zo ja dat het tijd wordt dat ik eens wat nieuws op het weblog zet. Op z'n tijd doe ik dat ook wel maar ik moet natuurlijk wel eerst een en ander meegemaakt hebben voordat ik ga schrijven. Anders blijf ik bezig ;) Maar dat even terzijde. Veel vragen ook of ik misschien iets meer prijs wil geven over de opdracht die ik bij General Electric uit aan het voeren ben. Dat ik daar tot op heden nog weinig over prijs heb gegeven heeft te maken met het feit dat waar ik op dit moment mee bezig ben nogal concurrentiegevoelig is. Ik mag er dus niet veel over vertellen. Desalniettemin ga ik toch proberen een korte toelichting te geven zonder de regels te schenden.
Het komt er op neer dat bij General Electric een huge controller beschikbaar is voor wind turbines. Echter deze is getuned op een methode volledig verschillend van hoe het me in Eindhoven geleerd is (tijd domein ipv frequentiedomein voor de Eindhovenaren). Het werkt allemaal prima maar ze weten niet wat de stabiliteitsmarges van de controller zijn. Dat wil zeggen ze weten niet hoeveel ze aan een bepaalde knop (en dat zijn er nogal wat) kunnen draaien voordat de controller rare, ongewenste, dingen met de wind turbine gaat doen. Aan mij de taak om dus met frequentiedomein-methoden te onderzoeken hoe groot de marges zijn en indien mogelijk verbeteringen aan te brengen. Aangezien de totale controller onderzoeken een project van veel te grote omvang zou zijn doe ik dit voor een aantal belangrijke delen van de controller. Het gaat zich er meer om om aan te tonen dat het onderzoeken van de stabiliteit in het frequentiedomein nut heeft dan het daadwerkelijk door te voeren voor de gehele controller. Indien nodig kan daarvoor een groter project opgestart worden bij General Electric.
Genoeg over mijn opdracht. Ik heb ook belangrijkere zaken te doen gehad de afgelopen tijd. Te beginnen met het weekend van 30 en 31 januari. Een aantal collega's waren van plan te gaan skiën en waren bereid om Ankur en mij mee te nemen met de auto naar het skigebied Lenggries. Ankur had nog nooit geskied en vond het eigenlijk allemaal maar veel te duur. Met wat hulp van collega's ging ie toch overstag en zodoende zaten we om 8 uur die zaterdag in de auto. Aangezien het voor het eerst serieus gesneeuwd had in de bergen was het royaal druk op de weg. Toen we 45 minuten onderweg waren stond er op de snelweg richting Lenggries al 45km (dit is geen typfout) file. Maar...daar stonden wij gelukkig niet in. De navigatie van Omar en diens vriendin waarbij we in de auto zaten loodste ons er fijn omheen (lees: rijden in the middle of nowhere op besneeuwde wegen waar niet gestrooid was). Het duurde weliswaar langer maar we waren een uur eerder daar dan collega's die een uur eerder vertrokken waren dus het had geholpen. Rond 11 uur stond ik op de latten en kon de fun beginnen. Hup de lift in naar de top van de berg, kom je daar, sneeuwstorm. Ik kon amper 5 meter voor me kijken dus het leek me verstandiger om even te wachten alvorens af te dalen. Ik was niet de enige. Beneden aan de berg scheen de zon blijkbaar nog want er bleven maar mensen naar boven komen om vervolgens gezellig, net als mij, te blijven wachten. Na een half uur ging de storm liggen en ben ik naar beneden geskied naar Ankur die op de babypiste aan het worstelen was overeind te blijven en de befaamde pizzapunt remtechniek onder de knieën te krijgen. Toen dat ook maar enigszins ging hebben we hem de sleeplift in mee naar boven genomen en gezegd dat ie de blauwe pistes wel aankon. Maar de sleeplift bleek best lastig te zijn voor hem. Bij poging 1 kwam hij tot een kwart. Bij poging 2 tot de helft waarna ie besloot z'n skies te kruisen en in de sneeuw te boren en de sleeplift hem overhoop te laten trekken. Bij poging 3 kwam hij helemaal tot boven maar kon ie de sleeplift weer niet fatsoenlijk achter zich uit halen en ging ie alsnog op z'n gezicht. Maar hij was boven en gedurende de eerste afdaling daarna heb ik hem een en ander uitgelegd. Gedurende de dag ging het steeds beter. Het resultaat is te zien in het filmpje hier onder. Qua pistes zat er voor mij niet heel veel tussen in Lenggries. De meeste rode pistes waren niet goed geprepareerd na de sneeuwval en de bulten maakten het er niet makkelijker op. Er zaten wel wat mooie stukken tussen maar die waren weer redelijk kort. Hoe dan ook, veel gelachen met Ankur en de collega's dus al met al was het toch weer zeker de moeite waard. Na het skiën met Ankur nog naar een feest geweest bij iemand thuis waar we niemand kenden. Desondanks was het echt een gave party en de zondag erna heb ik dan ook niet veel nuttigs uitgevoerd.
Dan de maandag 1 februari maar een korte dag op het werk want ik moest Lichelle van het vliegveld gaan halen. Zoals ik dan ben, was ik weer eens veel te vroeg vertrokken waarna ik op het vliegveld anderhalf uur kon wachten voordat ze dan eindelijk arriveerde. Dat was meer zo'n All You Need Is Love Kerstspecial momentje. De eerste dagen van de week hebben we niet veel speciaals kunnen doen samen. Dat kwam doordat ik overdag bij GE acte de presence moest geven. Woensdag zijn we dan naar de film Avatar 3D geweest. Ook al was dat voor mij de tweede keer het bleef leuk. Donderdag na het werk hadden we met een aantal collega's en collega-studenten een borrel in een cafetaria op de campus van de TU München. Dat was niet alleen gezellig, op die manier kon Lies ook gezichten koppelen aan de mensen waar ik die hele tijd over had gesproken. Zaterdag zijn we gezellig naar het relaxte Therme Erding geweest. Lekker relaxed onder het genot van een hapje en een drankje gebadderd. Samen nog een heerlijke flater begaan. Beide geen bril en zodoende niet echt capable te lezen wat er overal aangegeven staat. Dit resulteerde erin dat we zonder dat we er erg in hadden ineens in het sauna gebied terecht kwamen waar het stikte van de oude mannen en vrouwen die zich niet schroomde hun lichaam te laten zien. Verdere details zal ik jullie maar besparen. We zijn er dus maar snel weer weggegaan. 's Avonds zijn we nog heerlijk wezen uiteten ergens in de stad en toen we daarvan terug waren, waren we allebei doodop. De zondag was het toekijken hoe de klok de laatste uurtjes wegtikte waarna ik Lies weer op het vliegtuig gezet heb :(
Dan de afgelopen week (8 tm 14 feb). Simon vroeg of ik zin had om met Mikael naar een bekerwedstrijd van FC Bayern München. Ze moesten tegen Greuther Fürth een 2e Bundesliga team (eerste divisie van Duitsland). Hier bleken nog kaarten voor te zijn en als ik Bayern München wou zien spelen moest ik nu gaan want de rest van de wedstrijden in de tijd dat ik daar ben, waren zeer waarschijnlijk uitverkocht. Zodoende zat ik 's woensdags in het stadion (met steenkoude voeten want het vroor -10) en wonder boven wonder stonden van Bommel, Robben en Ribery allemaal in de basis. Wat wil je nog meer. Na 5 minuten scoorde Bayern de eerste goal en barstte de tent los. Echter ze speelde daarna zo schandalig slecht dat het bij rust 1-2 voor Greuther Fürth stond. Blijkbaar was het Louis van Gaal ernst want na rust vertoonden ze op alle vlakken ineens de overmacht en na 91 minuten stond het dan ook 6-2 voor Bayern en kon iedereen vrolijk naar huis. Ik ben dus ook weer een ervaring rijker want nu weet ik hoe leuk het is om met 56.000 man een team uit te joelen. De wedstrijd was overigens niet uitverkocht. Er waren nog 14.000 stoelen leeg oftewel 2x maal de Koel van VVV had er nog bij gekund.
Dan afgelopen zaterdag 13 februari ben ik weer wezen skiën. Ditmaal weer in Scheffau waar ik de eerste keer ook geweest ben. We waren met z'n zessen: Matthijs (GE), Alex (GE), Christoph (GE), Rodrigo (vriend Alex), Julia (vriendin Rodrigo) en ik. Matthijs en ik skiërs, de rest snowboarders. Het weer was echt super goed. De zon scheen vollop, er was verse sneeuw dus ik heb echt een super dag gehad. Matthijs begon enthousiast aan de dag maar dat werd met de keer dat ie off-piste ging skiën minder. Het ging opzich wel goed maar driemaal toen ie de oversteek van piste naar off-piste wou maken ging hij nogal hard op z'n plaat bij de overgang hiertussen. Resultaat was dat hij last van schouder en linkerduim had. Zelf ben ik op de zwarte piste ook onderuit gegaan. Weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen maar ik m'n stick kwam onder de ski waardoor ik mezelf omver trok en beste een glijer heb gemaakt. Ging niet bijzonder hard want mun skies zaten nog vast toen ik weer tot stilstand kwam. Die val is het ook bij gebleven, de rest van de dag erg mooie en lange routes geskied. Je kan daar op verschillende plekken van de top helemaal omlaag op relatief smalle hellingen tussen de bomen door en dat is echt mooi om af en toe te doen. Toen rond half 5 skies etc weer ingeleverd en in de auto terug. Echter nog geen 10 km onderweg begaf de turbo van Christoph z'n auto het. Ik zat in de andere auto maar we besloten ons toch maar om te draaien om te helpen. Daar bij een café wat gedronken totdat de Duitse ANWB kwam opdagen. De auto werd al vrij snel opgeladen en Christoph en Matthijs vonden het niet erg als wij met z'n vieren naar huis reden. Dus net nadat we de snelweg op rijden gaat telefoon weer: ze hadden nog een paspoort nodig van iemand. Dus hup, wij ons weer omdraaien en terugrijden naar het Duitse ANWB bureau. Na het papierwerk konden we dan eindelijk gaan. Bij Alex thuis nog wat gegeten en gedronken en toen echt doodop naar bed gegaan. Zondag laat opgestaan waarna ik nog voor 2.5 weken was weg moest werken (lees: 5 machines...zucht) en nog wat aan verslag gewerkt van de stage.
En daarmee ben ik aan het einde gekomen. Mijn excuses dat het zo lang is geworden magoed. Hoe is de carnaval daar? Moet zeggen dat ik het hier niet echt mis maar dat zal er wel aan liggen dat ik het druk genoeg heb. Let me know. In ieder geval veel plezier en tot de volgende. Ciao!
In het vorige bericht zei ik dat ik dit weekend dus weer zou gaan skiën. De hele week met die gedachte rondgelopen maar eigenlijk het kwam de hele tijd niet tot het daadwerkelijk regelen ervan. Totdat vrijdagmiddag op het werk Matthijs vroeg of ik nog plannen had dat dit weekend. Ik heb hem dus verteld dat ik wel wou gaan skiën maar dat ik nog niet echt de moeite genomen had om eens te kijken hoe en wat. Hij liet me even snel een paar links zien waar wel informatie daarover te vinden was. Al vrij snel had ik het gevonden. De BOB (Bayerische Oberlandbahn, trein), vertrekt hier vanaf München Centraal en rijdt naar Station Neuhaus vanuit waar je op de bus kunt naar het skigebied van Spitzingsee dat ergens 60 km buiten München ligt. Geen groot gebied maar aangezien ik nog steeds geen professional ben heb ik daar nog niet de behoefte aan. Vrijdagavond dus een kombikaart (trein+bus+dagkaart piste) gekocht aan het loket van de BOB in München en zaterdag om 7:10 (sjuust godsvergeten vroeg) in de trein. Dit betekende dat ik er om 6 uur al uit moest. Laat het nu net zo zijn dat ik vrijdagavond bij Simon uitgenodigd was om te komen eten met hem en zijn roommates en dat die 4 liter wijn met een fles rum erbij op het vuur hadden gezet wat resulteerde in een royaal sterke glühweinn...Supertoll! Ik heb me ingehouden want was echt prima te zuipen maar dat zal ook eens niet. Had me voorgenomen om rond 10 terug te gaan. Dat werd 11 en toen was er ook nog een politie interventie gaande op een metrostation waar ik aan voorbij moest. Al met al lag ik om 1 uur redelijk gaar in mun nest en mocht ik er om 6 alweer uit om, heerlijk uitgeslapen, te gaan skiën. Het viel allemaal wel mee want je weet immers waar je het voor doet. Half 10 stond ik op de latten bovenop de berg. Rond half 3 zoiets ging het echt ineens bergafwaarts (woordspeling whaha...ahum) met mijn skiprestaties. Tot die tijd was ik nog niet op mun gezicht gegaan. Ik wou eigenlijk nog niet naar huis maar heb toch maar tegen mezelf gezegd: Bas kerrel, je bent gewoon, gaar, op, finito, klaar, ga naar huis voordat je dadelijk gaat sneeuwhappen. Zo gezegd, zo gedaan. Om 3 uur zat ik in de bus terug en kwart voor 5 was ik weer bij mijn appartement. Hier beneden volgen nog een aantal foto's van weer een geslaagde dag met B im Schnee.
BMW Museum, Red Bull Crashed Ice und Studentenstad
Guuuuuten tag meine liebe Leute! Eindelijk de tijd kunnen vinden (en de moeite kunnen nemen) om eens even te vertellen hoe het er hier allemaal mee staat. Alweer dik 2 weken in Munchen en uiteraard niet de hele tijd stil gezeten hier. Tijd voor een update van mijn kant dus. Inmiddels al een stuk betere indruk gekregen van General Electic. Gebouw kun je zien in het panorama onder dit bericht zien, welliswaar achterzijde maar toch geeft het een beetje een idee. Als je op het GE logo klikt hier rechts van zie je wellicht meer van het gebouw. Wat heb ik tot nog toe gedaan daar binnen? Ik zit daar in een kantoorruimte met 4 andere stagaires (Simon, Jan, Tobi welke alle 3 Deutschers sein jaaaa, en Ankur een Aziaat). En dat is maar goed ook. Vooralsnog ben ik me namelijk helemaal aan het storten op de literatuur. Totaal niet mijn ding maar hoop volgens die weg dingen te weten te komen die ik in later stadium toe kan passen. Voor de motivatie is het niet echt super want lezen...van lezen wordt ik een partij lam. Dus gelukkig zijn die 4 er om mee te praten, koffie leuten (extreem lekker hier btw), en rond een uur of half 3 als de afterlunchdip genadeloos toeslaat een pot tafelvoetbal te spelen op 2e verdieping. Speciaal op aanvraag van Piejtje dan toch nog even toelichten wat ik hier eet. Ahwel, tussen de middag lopen we vanuit GE naar de Mensa. Dat is zeg maar een vreetschuur van jewelste waar alle studenten van de TU München Garching (lees: duizenden studenten) gaan eten. Daar kun je kiezen uit een aantal maaltijden en vanalles voor erbij. Ziet u hier voor de menukaart. Voor nog geen 4 euro zit je ramvol en voor dat bedrag ga ik dus niet zelf op m'n tweepits elektrisch fornuis koken. Speaking about which koken op elektrisch fornuis behoeft de nodige gewenning. Even snel het 'vuur' omlaagdraaien is er niet bij want die platen blijven gloeiend heet. Resultaat is dat de eerste zaterdag de pannekoeken letterlijk opstegen uit de pan van de hitte ;) Ooit zal ik het leren.
Naast studeren natuurlijk ook nog de nodige andere dingen gedaan. Het eerste was dat ik zaterdag 7 januari naar het BMW museum ben geweest. De een vindt er geen bal aan de ander (en ik dus ook) wel. De foto's hiervan zijn onder de Bilder te zien. Echt een state of the art museum met allemaal interactieve touchscreen die je door de historie van het bedrijf heen leiden en de nodige verhalen bij alles vertellen. In totaal ben ik bijna 4 uur binnen geweest, ik wou het natuurlijk wel goed doen. Daarnaast zondag erna ook nog een ronde door de stad gemaakt om de omgeving een beetje beter in kaart te leggen. Het systeem van de metro is me inmiddels wel duidelijk. Probleem daarmee is niet zozeer hoe ergens te komen maar meer waar in de stad je je eigenlijk bevindt als je uitstapt. In het begin was ik mijn oriëntatie altijd helemaal kwijt. Neem bijvoorbeeld de halte Marienplatz, 3 lagen metro over elkaar heen, stuk of 10 in-/uitgangen die allemaal ergens anders in het centrum omhoog komen. Zo langzaamaan begint het me te dagen en hoef ik niet eerst een half uur rond te dolen voor ik eens weet waar ik ben. Best relaxed zo'n grote stad, alles binnen handbereik. Anywayz na die zondag dus weer een week bij GE. Afgelopen weekend (16 & 17 jan) zaterdag 's avonds naar Red Bull Crashed Ice (youtube linkjuh) geweest hier in het Olympiapark met Simon en diens vrienden en Ankur. Opzich best een happening. Ze hadden een schaatsbaan gemaakt die in 330 meter een daling maakte van 51 meter ofzoiets. Totaal 64 schaatsers deden mee. Die gingen dan per 4 schaatsers daar dus in volle vaart omlaag en tegelijkertijd elkaar aan de kant beuken etc, best lomp allemaal. Op gegeven moment echt retedruk daar, rond de 35000 mensen binnen. Organisatie heeft toen besloten dat er niemand meer het park in mocht. Downside van deze drukte was wel dat je met geen mogelijkheid nog iets te drinken kon halen maja daar kom je nog wel overheen. De finale werd gewonnen door een Duitser met als gevolg dat het dak er helemaal vanaf ging. Even op een gezellige manier mezelf schuldig gemaakt aan landverraad en meegefeest met die knotsgekke Pruusen ;) Daarna samen met Ankur, Simon en diens vriend Mikael de metro in naar Studentenstad (stadsdeel van München). Daar was in een studentenflat een internationale party gaande. Puinzooi dat het daar was haha, magoed heb me wel vermaakt met die mensen daar. Tot op een gegeven moment ik ineens twee stukken bril vast had. Juist ja. Toen ik van wc, ofja struik, kwam en weer naar binnen liep besloeg bril, dus ik pak die van m'n neus heb ik ineens twee stukken vast...ZUCHT heb ik weer !$@#!!. Mikael was zo aardig z'n rol ducktape te lenen dus al vrij snel zat alles weer vast en kon ik weer verder met de party. Relax! Doorgegaan tot ik de laatste metro wel moest gaan halen. Zondag erna eerst maar eens even uitgeslapen waarna ik naar de wassalon ben gegaan om mezelf toch maar in schone kleren te gaan voorzien. Had het al de hele week uitgesteld maar op gegeven moment houdt het dan toch echt op :(. 's Avonds met Ankur naar de film Avatar geweest waarna het weekend alweer voorbij was jammer genoeg.
Woensdagavond ga ik bij Simon en zijn kamergenoten eten dus ik laat me verrassen. Nu zaterdag hoop ik weer te kunnen gaan skiën. Nog even kijken hoe en waar we dat gaan doen. Er gaan hier skibussen en treinen dus moet opzich wel lukken denk ik. Eerst ff de sneeuwlaag checken maar verwacht dat die wel goed is. Nog even een blik vooruit: 1 februari komt Lichelle hierheen. Supertoll! En daarmee komt mijn verhaal tot een eind. Tot de volgende!
Deze week tijdens een van m'n vele koffiepauzes heb ik een keer dit (crappy) panorama geschoten. Het gebouw dat je aan het begin / eind ziet is dus General Electric Global Reseach Munich waar ik werk.
Leute! De eerste twee werkdagen er nog maar net opzitten en alweer een vrije dag te besteden. Het is hier drie koningen en dan ligt heel Bayern plat. Al met al net genoeg `gewerkt` om jullie er iets zinnigs over te zeggen.
Maandagmorgen rond de klok van 9 kwam ik daar binnen waarna ik van mijn begeleider een rondleiding heb gekregen door het gebouw (supermodern, gebouwd in 2004), ofja de kantoren want de laboratoria mag ik nog niet in zonder een bepaalde cursus die ik nog moet volgen. De rondleiding hield voor mij dus in dat ik iets van 40x mezelf moest voorstellen maar dan heb je wel wat mensen gezien en dat is ook wel weer ergens goed. Daarna mijn bureau ingericht. Dat duurde iets van 2 uur ivm moeilijkheden met de computer en het servicecenter daarvoor zit in China ergens en die versta je echt voor geen meter haha. Later bleek dat ze me wou vragen hoe kerst en oud op nieuw waren geweest. Ik dacht hele tijd dat ze me iets over de computerinstellingen wilde vertellen dus je kunt je de miscommunicatie wel voorstellen. Na deze hele meuk heb nog een introductie gekregen op mijn opdracht. Het moet allemaal nog vorm krijgen dus het heeft weinig nut hier nu iets over te melden.
De tweede dag kreeg ik dus te horen dat ik de derde dag vrij had. Supertoll! Vrij snel daarna vroeg m'n begeleider Matthijs of ik mee wou gaan skien (weet dat dat met e met umlaut moet maar krijg um niet gevonden op Duitse toetsenbord lol) de volgende dag. Jetz Ubertoll! Verder die dag nog wat literatuur en softwareprogrammatuur doorgenomen en snel naar huis want moest dag erna alweer om half 6 eruit om te gaan skien. Matthijs heeft me opgepakt bij ander metrostation waarna we naar Scheffau in Oostenrijk gereden zijn. Klein uurtje rijden. Daar aangekomen snel latten gehuurd en om klokslag 9 uur stond ik op 1700m op de piste. Eerst maar eens rustig wat blauwe pistes gedaan (voor de leek: beginnerspiste). Het ging best goed totdat een snowboarder het nodig vond vlak voor mun neus stil te gaan, ik vol in de ankers, tel daarbij op een poging tot sturen en je krijgt zoiets als: BOEM ZOEFFFFF, een lekkere schuiver dus. Voor alles een eerste keer en je hoeft het maar gehad te hebben. Gedurende de dag nog wel aantal keren gevallen, geloof totaal iets van 5 keer met als de voornaamste oorzaak ijsvlakken. Als beginner zijnde valt het niet mee om te sturen op die dingen en dan lig je al vrij snel te koeken. Magoed ging niet echt hard, leef nog en niets gebroken (afkloppen). Tussendoor nog wat apfelstrudel gegeten (ohne slagroom want wel aan mijn lijn letten natuurlijk). Gedurende de dag ging het steeds beter en zelfs nog verschillende rode pistes gehad (voor de leek: gevorderden). Vetste stuk kwam op het eind. Vanaf 1700m helemaal omlaag geskied naar de parkeerplaats. Best glad ivm ijs maar ging best lekker. Al met al een super dag gehad. Denk dat ik maar vaker ga skien hier :p
Dan nu ga ik maar eens terug naar mijn appartement. Ben best wel gaar van dit alles en metro's rijden nu minder frequent ivm de vrije dag dus gaat iets langer duren. Ik spreek jullie later. Laat maar een berichtje achter, blijf ik ook beetje op de hoogte van het thuisfront. Ik heb die dag een paar fotos geschoten met de telefoon, de rest komt nog een keer want die heeft Matthijs. Volgende week staan ze er heel zeker op.
Also also Leuten. Ik ben gearriveerd in München. De heenreis ging op een enkele Stau na best goed. Stevig door kunnen rijden dus rond half 5 München-tijd stonden we voor het appartement. Daarover gesproken: dat valt me een dikke honderd procent mee. Op dit moment kan ik er nog geen foto's van posten aangezien m'n camera in m'n appartement ligt en ik nu op het internet zit in het hotel waar mam zit. Lang verhaal kort: ik krijg pas internet op mijn kamer vanaf volgende week maandag als alles goed gaat...zucht. Anywayz, over de kamer. Op 2 lampen na die het niet doen is het allemaal blitz blatz in orde en de verwarming werkt. Dat laatste is van groot belang aangezien komende week de temperatuur ergens rond de -16 komt 's nachts en ik ook dan er warmpjes bij wil zitten.
Wat heb ik zover gedaan? Gisteren (zaterdag) mijn kamer ingeruimd, toen hotel van mam gezocht, daarna wat gegeten en gedronken en naar bed want van een hele dag rijden wordt je niet echt fit. Vandaag (zondag) allereerst maar eens een bezoekje gebracht aan de Tourist Information. Daar een en ander gevraagd (vervoer, internetcafés, plattegrond dat soort zaken) waarna we maar eens zijn gaan wandelen door de binnenstad. Daar verrekt het van de oude gebouwen, winkels (gesloten ivm zondag), restaurants en kerkjes waarvan ik wederom geen foto's heb. Hoop deze in de loop van de week bij een of ander internetcafé erop te kunnen zetten. Veruit het meest gemakkelijke middel om je hier te verplaatsen is de U-bahn (metro). Behoefde in het begin enige gewenning maar als je het snapt dan heb je ook wat. Deze U-bahn zal mij morgen naar mijn eerste werkdag voeren. Ben ernstig benieuwd hoe deze zal lopen maar dat merk ik vanzelf wel. Ik hoop jullie hierover, als ik er de tijd voor heb, morgen te informeren.
Gjoow! Mijn eerste berichtgeving op mijn weblog is een feit. Vanaf deze website ga ik vanaf 2 januari 2010 jullie proberen een beetje op de hoogte te houden van mijn doen en laten. Vooralsnog gaat dat voornamelijk uit twee dingen bestaan als het aan mij ligt: de stageopdracht en skiën. Voor mijn stage ga ik dus naar General Electric, GE, in München. Ofja , GE ligt Garching bei München maar mijn kamer in München de stad zelf. Daar zal ik me bezig gaan houden met de regeling van wind turbines. Het zal me tot op heden allemaal nog benieuwen. Het was nogal een hoop werk om het allemaal geregeld te krijgen. Met name de kamer was nogal veel werk. Of het allemaal gaat lukken? .... Dat lees je dus hier. Tot de volgende!
